
درب جلو راست اطلس سایپا
از نخستین خودروهایی که به خیابانها آمدند، دربها نقش محافظتی و دسترسی را ایفا میکردند. اما با گذر زمان، نیازهای متفاوت، الزامات ایمنی، محدودیت فضای پارک و حتی دغدغه زیباییشناسی باعث پدید آمدن انواع متنوعی از دربها شد. امروزه علاوه بر انواع رایج، همچون دربهای معمولی، انواع نوآورانهای مثل دربهای فانوس دریایی، قیچی، قوطهای پرنده و … نیز روی خودروهای لوکس و مفهومی مشاهده میشوند. در این مقاله با تاریخی کوتاه و بررسی دقیق هر نوع درب، با کاربردها، مزایا و چالشهای آن آشنا میشویم.
۱. درب معمولی
درب جلویی رایجترین نوع درب خودروست که با لولا در جلو (لولا در فریم A-pillar) باز و بسته میشود. این طراحی ساده از اولین خودروها تا امروز دوام یافته و به دلیل ایمنی ذاتی قابلاعتماد است: هنگام رانندگی باد درب را به بسته بودن نگه میدارد.
نخستین ظهور به روزگاران اولیه خودروهای با سقف باز در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم بازمیگردد، با هدف محافظت سرنشینان از گرد و غبار و دسترسی آسان.
چرا محبوب شد؟ امنیت، کاربردپذیری و قیمت پایین ساخت از دلایل اصلی بودند. تقریباً هیچ نوآوری جدیدی نداشت.
۲. درب عقبلولا شده یا کواچ
دربهایی با لولا در عقب (پشت A-pillar) که برخلاف جهت حرکت باز میشوند. این طراحی ابتدا در کالسکههای اسبی استفاده شد و سپس به طراحی خودروها راه یافت. معروفترین نمونهها متعلق به فورد مدل T، لینکلن کانتیننتال دهه ۱۹۶۰ و رولزرویس هستند.
مزایا: ورود و خروج آسان برای مسافران عقب، مناسب خودروهای تشریفاتی.
معایب: خطر باز شدن ناگهانی در حین حرکت و کشیدهشدن سرنشینان به بیرون، مخصوصاً پیش از رواج کمربند ایمنی.
امروزه: مدلهای منتخب لوکس، مانند لینکلن کانتیننتال Coach Door Edition این نوع درب را منسوخ کردهاند.
۳. درب قیچی
دربی که با لولایی در پایین بخش جلویی درب، تا حد عمودی یا نزدیک عمودی بلند میشود. نخستین بار در کانسپت آلفا رومئوی کارابو (۱۹۶۸) معرفی شد و سپس لامبورگینی کانتاش آن را رواج داد.
مزایا: نیاز کمتر به فضای جانبی، ظاهر جذاب و افزایش دسترسی بازگشت به عقب.
معایب: هزینه بالای ساخت، دشواری در استفاده هنگام واژگونی نیز بسته بودن درب، و نیاز به ارتفاع سقف کافی.
مشهورترین خودروهایی که از این نوع درب بهره بردهاند: لامبورگینی کانتاش، دیابلو، مورسیلاگو، آونتادور، و اخیراً ریولتو.